می‎خواهیم کاری انجام دهیم. یکی مخالف و دیگری موافق است. در این صورت ما چه می‎کنیم؟ خیلی بدیهی‎ست: از آن صرف نظر می‎کنیم.

نتیجه‎ی 1: ترس کار را به حساب احتیاط می‎گذاریم.

نتیجه‎ی 2: اهل ریسک نیستیم.

نتیجه‎ی 3: هیچ چیز بلد نمی‎شویم. چون هرگز کاری نمی‎کنیم.

نتیجه‎ی 4: کسی که کار بلد است از آن پرهیز می‎کنیم. گمراه‎مان می‎کند.

نتیجه‎ی 5: کسی که کار بلد است از آن می‎ترسیم و بنابر این احترام می‎گذاریم.

نتیجه‎ی 6: مدیر بیش از هنرمند می‎شوند.

نتیجه‎ی 7: در یک اداره‎ی فسقلی هژده مدیر و سیزده هنرمند یافت می‎شود. و آن سیزده نفر سال پسین ازدواج می‎کنند.

نتیجه‎ی 8: استکبار جهانی دوباره موضوعیت می‎یابد.

نتیجه‎ی 9: کسی پیدا می‎شود و طرحی نو درمی‎اندازد. اعتمادی دوباره و نیروهایی مستعد گرد هم می‎آیند.

نتیجه‎ی 10: نیروهای کسالت بسیج می‎شوند. آستین بالا می‎زنند. قلاب می‎اندازند.

نتیجه‎ی 11: مدیر تازه احتیاط می‎کند و پدر بزرگ می‎شود.